Anong Pananagutan ang Iniutos sa Deuteronomio 3 sa mga Nakatanggap na ng Lupain?
Itinala sa Deuteronomio 3 ang pagkatalo ni Og na hari ng Basan, ang paghahati ng lupain sa silangan ng Jordan, ang utos na manguna sa pakikipaglaban para sa kanilang mga kapatid, at ang susunod na pananagutang ipinagkatiwala kay Josue.
Nakasentro ang Deuteronomio 3 sa utos na ang mga nakatanggap na ng lupain ay kailangang tumawid muna upang ipaglaban ang kanilang mga kapatid na wala pang lupain. Ibinigay ng Diyos si Og na hari ng Basan sa mga kamay ng Israel, at hinati ni Moises ang nasakop na lupain sa mga lipi ni Ruben at Gad at sa kalahating lipi ni Manases. Ngunit hindi nagtapos doon ang pakikipaglaban ng mga liping unang tumanggap ng kanilang mana.
Hindi napigilan ng mga nakukutaang lungsod ang Israel
Hinarap ni Og na hari ng Basan ang Israel sa Edrei kasama ang buong hukbo niya. Sinabi ng Diyos kay Moises na huwag matakot kay Og. Gagawin Niya rito ang ginawa na Niya kay Sihon na hari ng Hesbon.
Nangyari nga ang lahat ayon sa sinabi ng Diyos. Ibinigay Niya si Og at ang mga tauhan nito sa mga kamay ng Israel, at sinakop ng Israel ang lahat ng animnapung lungsod sa Basan. Napalilibutan ang mga ito ng matataas na pader at may matitibay na pintuan at mga halang. Magkatabing itinala sa teksto ang tibay ng mga lungsod at ang ganap na pagsakop sa mga ito. Makapangyarihan man ang mga tanggulang nakikita nila, hindi nito nabago ang kahihinatnan ng sinabi ng Diyos na huwag silang matakot.
Naulit sa tagumpay na ito ang nangyari kay Sihon. Nang sabihin ng Diyos na huwag matakot kay Og, ipinaalala muna Niya ang ginawa Niya kay Sihon. Nang maglaon, sinabi rin ni Moises kay Josue na nakita nito ang lahat ng ginawa ng Diyos sa dalawang haring iyon. Ang dalawang tagumpay na nasaksihan na nila ang naging malinaw na batayan upang hindi sila matakot sa lupaing tatawirin pa lamang nila.
Kailangang tumawid din ang mga liping unang tumanggap ng mana
Ibinigay ni Moises sa mga lipi ni Ruben at Gad at sa kalahating lipi ni Manases ang lupaing nasakop sa silangan ng Jordan. Maingat din niyang itinakda ang mga hangganan nito. Naging mana ng bawat lipi ang mga lupaing umaabot sa Libis ng Arnon, Galaad, Basan, Ilog Jabok, Araba, at Jordan.
Ngunit hindi maaaring manatili sa mga lungsod na iyon ang kanilang mga mandirigma. Naiwan doon ang kanilang mga asawa at anak at ang marami nilang hayop, ngunit kailangang tumawid sa Jordan ang mga mandirigma nang nasasandatahan at manguna sa iba pang mga Israelita. Malinaw din kung kailan sila maaaring bumalik. Makababalik lamang sila sa sarili nilang mana kapag nakamit na rin ng kanilang mga kapatid ang lupaing nasa kabila ng Jordan at ginawa itong kanilang mana.
Ang pagtanggap nila ng mana nang mas maaga ay hindi nangangahulugang tapos na ang kanilang pananagutan sa buong bayan. Kahit mayroon nang ligtas na lugar para sa kanilang mga pamilya at hayop, kailangang manguna pa rin ang mga mandirigma para sa kanilang mga kapatid na hindi pa nakatatanggap ng mana. Inutusan silang manatiling magkakasama hanggang sa bigyan din ng Diyos ng kapahingahan ang kanilang mga kapatid, gaya ng ginawa Niya para sa kanila.
Kahit hindi makatawid si Moises, kailangan niyang ihanda si Josue
Nakiusap si Moises na pahintulutan siyang makita ang magandang lupaing nasa kabila ng Jordan. Ngunit sinabi ng Diyos na hindi siya makakatawid sa ilog. Sa halip, pinapanhik siya sa tuktok ng Bundok Pisga upang tanawin ang silangan, kanluran, timog, at hilaga. Iniutos din ng Diyos na tagubilinan ni Moises si Josue at palakasin ang loob nito.
Hindi man pinagbigyan ang kahilingan ni Moises, hindi nahinto ang pagpasok ng bayan sa lupain. Si Josue ang inatasang manguna sa gawaing iyon. Binigyang-diin ni Moises na nasaksihan ni Josue ang pagkatalo ng dalawang hari. Pagkatapos ay iniutos niyang huwag itong matakot sa mga bansang haharapin nila. Ang katiyakang ipaglalaban ng Diyos ang Israel ay nakabatay sa ginawa na Niya kina Sihon at Og.
Hindi lamang tagumpay at paghahati ng lupain ang itinala sa Deuteronomio 3. Ang mga unang tumanggap ng mana ay kailangang manguna upang makamit din ng kanilang mga kapatid ang mana nila. Samantala, kailangang ihanda at palakasin ni Moises ang susunod na pinuno kahit hindi siya makakatawid sa Jordan. Ang lupaing natanggap nila ay isang lugar na matitirhan, ngunit ito rin ang panimulang punto ng mga pananagutang kailangan pa nilang tuparin.
Ngayong araw, basahin muli ang Deuteronomio 3 at isulat sa tig-iisang pangungusap ang ginawa ng Diyos, ang ipinagkatiwala Niya sa mga liping unang tumanggap ng lupain, at ang ipinagkatiwala Niya kay Josue. Sa ganitong paraan, makikita mong ang utos na huwag matakot ay hindi lamang isang malabong pampalakas ng loob. Isa itong salitang nakaugat sa mga gawa ng Diyos na nasaksihan na nila at sa pananagutang kailangan pa nilang gampanan.
Kaugnay na articles
Iniuutos ng Deuteronomio 16 ang pag-alala, pagsasaya, at katarungan
Sinusuri natin ang daloy ng Deuteronomio 16—mula sa pag-alala sa araw ng paglabas sa Ehipto, tungo sa sama-samang pagsasaya, at sa matuwid na paghatol—sa pamamagitan ng tatlong kapistahan at mga utos tungkol sa paghatol.
Bakit Inilalagay ng Deuteronomio 11 sa Harap ng Bayan ang Pagpapala at Sumpa?
Hinihikayat tayo ng Deuteronomio 11 na alalahanin ang mga ginawa ng Diyos, ituro ang Kanyang salita sa pang-araw-araw na buhay, at sundin ang Kanyang mga utos habang nahaharap sa pagpapala at sumpa.
Bakit sabay na itinakda sa Mga Bilang 34 ang mga hangganan at ang mga mamamahagi?
Detalyadong inilalahad sa Mga Bilang 34 ang mga hangganan ng Canaan sa apat na panig at ipinagkakatiwala kina Eleazar, Josue, at sa mga pinuno ng bawat lipi ang paghahati ng mana. Alamin natin kung bakit sabay na itinakda ang mga hangganan at ang mga taong mananagot sa pamamahagi.
Bible HabitGawing Bible reading habit ang article na ito
Pagsamahin ang McCheyne plan, sunod-sunod na pagbasa, notes, at progress para malinaw ang susunod na babasahin.
- Readings ngayong araw
- Reading checklist
- Notes at highlights
Libre kang makakapagsimula at maipagpapatuloy ang reading record sa app.