Ang background sa pagbasa ng mga talinghaga ng piging ng kasalan sa Bibliya

Ano ang makikita kapag alam ang background ng mga talinghaga ng piging ng kasalan sa Bibliya

Habang nagbabasa ng Bibliya, mas madalas lumilitaw kaysa inaasahan ang mga salitang kasalan, lalaking ikakasal, at piging. Makikita ang mga ito sa mga kuwento ng pamilya sa Genesis, sa mga talinghaga ng mga propeta, at nagpapatuloy sa mga Ebanghelyo at mga liham. Ngunit kapag ang naiisip lamang natin ay ang pamilyar na seremonya ng kasal ngayon, maaaring magmukhang mababaw ang teksto. Sa panahon ng Bibliya, ang kasal ay hindi lamang isang minsanang okasyon; kasama rito ang tipan at pananagutan, paghihintay, at kagalakan ng komunidad.

Sa lipunang Judio, makatutulong na unawain ang kasal bilang karaniwang may dalawang yugto. Una ang pakikipagtipan. Malaki ang kaibahan nito sa magaan na pangakong tinatawag natin ngayon. Nakatatag na sa publiko ang relasyon at hindi ito basta-bastang maaaring kanselahin. Nang sabihin sa Mateo 1:18 ang tungkol kina Maria at Jose, “nang sila'y magkasundo na ngunit hindi pa nagsasama,” dito nagmumula ang bigat ng tagpo. Ang balak ni Jose na makipaghiwalay nang tahimik ay hindi simpleng pag-aayos ng damdamin kundi mabigat na pasyang may kasamang pananagutang legal.

Pagkatapos nito ay sumusunod ang panahon ng paghahanda. Hindi agad isinasama ng lalaking ikakasal ang babae; naghahanda siya ng lugar na titirhan nila at ng piging ng kasalan. Karaniwang ang sambahayan ng lalaking ikakasal ang sentro ng paghahanda, habang naghihintay ang babae sa araw na iyon. Mahalaga rito hindi ang pakiramdam na itinakda na nang maaga ang petsa at kailangang eksaktong masunod ng lahat, kundi ang daloy na dumarating ang lalaking ikakasal kapag tapos na ang paghahanda. Kapag alam ang background na ito, mas nagiging buhay ang salitang “paghihintay” sa Bibliya.

Madalas gamitin ni Jesus ang ganitong pamilyar na tagpo bilang talinghaga sa panahon ng kanyang ministeryo. Hindi siya naglabas ng mga pilosopikal na konseptong banyaga sa mga tao; hinawakan niya ang mga pang-araw-araw na tanawing nakikita na nila upang magsalita tungkol sa kaharian ng Diyos. Kaya ang pag-alam sa background ng Bibliya ay hindi lamang pagdaragdag ng kaalaman sa labas ng teksto. Nakakatulong itong marinig nang tama ang himig ng salita.

Hindi rin maaaring kalimutan ang prusisyon ng kasalan. Kapag sinusundo ng lalaking ikakasal ang babae, nabubuo ang isang maliit na prusisyon at maaaring gumamit ng mga ilawan o sulo. Sumasali rin sa kagalakan ang mga taga-nayon. Sa sinaunang lipunan, ang kasal ay hindi pribadong event ng dalawang tao kundi pangyayaring pinagsasaluhan ng pamilya at komunidad. Kaya ang piging ay hindi simpleng pagkain lamang; dito nahahayag ang dangal at pagtanggap sa panauhin.

Kapag alam ito, mas malinaw kung bakit napakahalaga ng kasalan sa Cana sa Juan 2. Ang pagkaubos ng alak sa piging ay hindi lamang problema ng kakulangan sa inumin. Maaaring matinag ang lugar ng kagalakan at masira ang dangal ng sambahayan. Ang paggawa ni Jesus ng alak mula sa tubig ay hindi lamang kabutihang panandaliang nagtakip sa kahihiyan. Itinala ito ni Juan bilang isang tanda. Sa kasaganaan ng piging, naging nakikita ang katotohanang dumating ang Mesiyas upang magdala ng tunay na kagalakan.

Sa Lumang Tipan, madalas ding ipinaliwanag ang relasyon ng Diyos at ng kanyang bayan gamit ang larawan ng kasal. Sinasabi sa Isaias 54:5, “Sapagkat ang iyong Maylikha ang iyong asawa.” Inilalarawan ng aklat ni Hosea ang pagtataksil ng Israel bilang larawan ng isang imoral na asawa, ngunit ipinapakita rin nito ang pag-ibig ng Diyos na sa huli ay muling yumayakap. Kapag nakita ang daloy na ito, mas malalim pala ang mga talinghaga ng kasalan sa Bibliya kaysa kuwento ng romantikong pag-ibig. Magkasamang nakikita rito ang taong sumisira sa tipan at ang Diyos na tapat na kumakapit sa kanyang tipan.

Sa Bagong Tipan, mas luminaw ang larawang ito kay Cristo. Itinuro ni Juan Bautista si Jesus at tinawag ang sarili na “kaibigan ng lalaking ikakasal.” Ito ang pananalita sa Juan 3:29. Tulad ng kaibigang nagagalak sa pagkarinig sa tinig ng lalaking ikakasal, alam ni Juan Bautista ang kanyang papel at kusang umurong. Si Cristo na lalaking ikakasal ang sentro. Sa huli, ang ebanghelyo ay kuwento ng pagdating niya upang hanapin ang kanyang bayan.

Nagpapatuloy ang background na ito nang magsalita si Pablo tungkol sa relasyon ng mag-asawa sa Efeso 5. Malinaw na ipinapakita ng Efeso 5:25 kung saan patungo ang larawan ng kasal sa Bibliya: “Kung paanong inibig ni Cristo ang iglesya at ibinigay ang kanyang sarili para sa kanya.” Ang pag-ibig na ito ay hindi damdaming nananatili lamang kapag maganda ang pakiramdam. Ito ay pag-ibig na nagbabayad ng halaga, nagtatayo tungo sa kabanalan, at hindi umiiwas sa pananagutan. Kaya kapag binabasa ang talinghaga ng kasalan sa Bibliya, dapat laging nasa gitna ang pagsasakripisyo ng sarili ni Cristo.

Marami ang nagbabasa ng mga talinghaga ng kasalan sa Bibliya at nauuwi lamang sa abalang paghahanap ng simbolismo. Sinusuri nila kung ano ang ibig sabihin ng bawat elemento at kung sa ilang yugto ng mga pangyayari sa huling panahon nakakabit ang isang tagpo. Kailangan ngang maingat na tingnan ang teksto. Ngunit kapag mas hinawakan ang mga palamuti sa paligid kaysa sa sentro ng talinghaga, maaaring mawala ang mahalaga. Karaniwang itinuturo ng larawan ng kasal sa Bibliya ang isang direksiyon: tapat ang Diyos sa tipan, at dapat manatiling gising at naghihintay sa harap niya ang kanyang bayan.

Nakakagulat na malapit din sa araw-araw ang background na ito. Kapag may mahalagang pangako, inaayos natin ang bahay, naglalaan ng oras, at inihahanda ang puso. Sa kabilang banda, ang itinuturing nating hindi gaanong mahalaga ay paulit-ulit na ipinagpapaliban at minamadali. Ganoon din ang pagsasabing naghihintay sa Panginoon. Maaaring sinasabi nating naghihintay tayo ngunit namumuhay na parang hindi mahalaga ang pangakong iyon. Naiuurong ang oras para sa salita, nagmumukhang kawalan ang maliit na katapatan, at ipinagpapaliban ang pagsisisi hanggang bukas. Sa gayong sandali, nagtatanong ang talinghaga ng kasalan: Namumuhay ka ba ngayon na parang taong talagang sasalubong sa lalaking ikakasal?

Ipinapakita rin ng background na ito kung saan dapat magmula ang kagalakan ng iglesya. Ang sinaunang piging ng kasalan ay kagalakan ng komunidad. Lugar ito kung saan nagiging kagalakan ng lahat ang mabuting nangyari sa isa. Tinawag din ang iglesya na maging ganitong komunidad kay Cristo. Kapag may gumaling, dapat mauna ang pasasalamat kaysa inggit; kapag may bagong sumampalataya, dapat mauna ang pagtanggap kaysa pagsusuri. Ang kagalakan ng piging ay higit na kahawig ng kasaganaan kaysa pagkukuwenta.

Hindi natin maaaring gawing huwaran nang buo ang kultura ng panahon ng Bibliya. May malinaw na hangganan at mga bagay na hindi komportable sa lipunang iyon. Kaya hindi natin ginagaya ang sinaunang kaugalian mismo; tinitingnan natin kung anong katotohanan ang ipinakita ng Diyos sa loob ng aktuwal na kulturang iyon. Ang kultura ang sisidlan, at ang ebanghelyo ang nilalaman. Kapag malinaw ang pagkakaibang ito, hindi nililito ng pag-aaral ng background ang teksto kundi lalo itong nililiwanagan.

Kapag nakatagpo ng tagpo ng kasalan o piging habang nagbabasa ng Bibliya, makatutulong ang mga tanong na ito. Anong katapatan ang ipinapakita ng Diyos sa tagpong ito? Ano ang naging problema sa tugon ng tao, at ano ang maganda rito? At anong paghahanda ang kailangan sa buhay ko ngayon? Maaaring may pagkakasundong ipinagpapaliban, pagnanasang kailangang ayusin, o gawi sa salita na kailangang simulan muli. Ang pagbasa na may background ay hindi lamang pag-aaral na pumupuno sa isip; madali itong maging salaming tumitingin sa buhay ngayon.

Totoong mas nagiging malinaw ang mga tagpo sa Bibliya kapag alam ang mga kaugalian ng kasal ng mga Judio. Ngunit mas mahalaga kung sino ang nakikita natin sa kabila ng tanawin. Sa huli, itinuturo ng larawan ng kasalan sa Bibliya kay Cristo na siyang lalaking ikakasal at sa kanyang bayan. Nagbabago ang dating banyaga ng teksto kapag binasa ito habang hawak ang sentrong ito. May araw na pumapasok sa puso ang kagalakan ng piging, at may araw na kumakatok sa dibdib ang tensiyon ng paghihintay. Sa pagbabasa ng bawat tagpo, darating ang sandaling tahimik na itinutuwid ng lumang talinghaga ng Bibliya ang ating pananampalataya at buhay ngayon.