Paano naghandog para sa kasalanan ang kapos sa kakayahan?

Sa Levitico 5, hindi ipinagkait ang pagtubos sa mga taong walang kakayahang maglaan ng mamahaling handog. Kung hindi nila kayang maghandog ng batang tupa, maaari silang magdala ng dalawang ibon. Kung hindi rin nila kaya ang mga ibon, maaari silang magdala ng pinong harina. Upang maunawaan ito, kailangan nating tingnan kung anong mga kasalanan ang binanggit at kung anong pagkakasunod-sunod ng mga hakbang ang itinakda matapos mapagtanto ng isang tao ang kanyang pagkakasala.

Kapag napagtanto ang nagawang kasalanan, hindi na ito maaaring balewalain

Unang binanggit sa teksto ang apat na tiyak na sitwasyon. Kabilang dito ang isang taong nakarinig ng panawagang sumaksi ngunit hindi nagsabi ng kanyang nakita o nalalaman. Binanggit din ang paghipo sa bangkay ng maruming hayop o gumagapang na nilalang. Kasama rin ang paghipo sa karumihan ng tao at ang padalus-dalos na panunumpang gagawa ng mabuti o masama.

Ang paghipo sa maruming bagay o ang panunumpa ay hindi laging inilalarawan bilang mga gawaing sadyang ginawa nang batid ang lahat mula sa simula. Paulit-ulit na binabanggit ng teksto ang mga bagay na nagawa “nang hindi sinasadya” at saka lamang napagtanto kalaunan. Ang hindi pagkaalam sa simula ay hindi nag-aalis ng pananagutan kapag nalaman na ng isang tao ang kanyang ginawa. Sa sandaling mapagtanto niya ang kanyang kasalanan, hindi na niya ito maaaring basta palampasin.

Kaya sinasabi sa talata 5 na kapag nagkasala ang isang tao, “dapat niyang ipahayag ang kasalanang kanyang nagawa.” Hindi nagtatapos ang proseso sa pagkilala lamang sa pagkakamali. Kailangan niyang aminin ang kanyang ginawa at magdala ng handog sa Panginoon para sa kasalanang iyon. Kapag naghandog ang pari para sa kanyang kasalanan, siya ay patatawarin.

Nagkakaiba ang handog ayon sa kakayahan ng tao

Ang karaniwang handog ay isang babaeng batang tupa o kambing mula sa kawan. Ngunit agad na idinagdag ng teksto ang kundisyong, “Kung hindi niya kayang maghandog ng tupa.” Sa ganitong kalagayan, maaari siyang magdala ng dalawang batu-bato o dalawang batang kalapati. Ang isa ay ihahandog para sa kasalanan at ang isa naman ay bilang handog na sinusunog.

Kung hindi rin niya kayang magdala ng dalawang ibon, maaari siyang maghandog ng ikasampung bahagi ng isang efa ng pinong harina. Dahil ito ay handog para sa kasalanan, hindi ito bubuhusan ng langis o lalagyan ng insenso. Kukuha ang pari ng isang dakot nito at susunugin sa altar.

Magkakaiba ang batang tupa, dalawang ibon, at pinong harina. Gayunman, iisa ang resultang nakatala sa dulo ng bawat paraan: kapag naghandog ang pari para sa kasalanan, ang taong iyon ay patatawarin. Hindi sinasabi ng teksto na kailangang magdala ang lahat ng handog na magkakapareho ang halaga. May nakatakdang handog ayon sa kakayahan ng bawat isa, ngunit sa lahat ng pagkakataon ay kailangan pa ring aminin ang kasalanan at dalhin ang handog sa pari.

Kailangang bayaran ang pagkakasala laban sa mga banal na bagay

Mula sa talata 14, tinatalakay naman ang di-sinasadyang pagkakasala laban sa mga banal na bagay ng Panginoon. Sa ganitong pagkakataon, kailangang maghandog bilang handog na pambayad sa kasalanan ng isang lalaking tupa na walang kapintasan at katumbas ng itinakdang halaga. Kailangan ding bayaran ang halaga ng banal na bagay na nilabag. Bukod dito, magdaragdag siya ng ikalimang bahagi at ibibigay iyon sa pari.

Kung ang naunang bahagi ay nagtakda ng magkakaibang handog ayon sa kalagayan ng tao, kasama naman sa pagkakasala laban sa mga banal na bagay ang pagbabayad sa pinsalang nagawa. Hindi sapat ang aminin lamang sa salita ang pagkakamali. Kapag may kailangang bayaran, dapat itong isauli kasama ang itinakdang dagdag na halaga. Ang taong di-sinasadyang lumabag sa isa sa mga utos ng Panginoon ay kailangan ding magdala ng lalaking tupa na walang kapintasan. Matapos maghandog ang pari para sa kanya, siya ay patatawarin.

Malinaw ang daloy ng Levitico 5. Kapag napagtanto ng isang tao ang kanyang kasalanan, ipinahahayag niya ang kanyang ginawa. Pagkatapos, nagdadala siya ng handog ayon sa kanyang kakayahan. Kung nakapinsala siya sa mga banal na bagay, binabayaran niya iyon kasama ang itinakdang dagdag na halaga. Maaaring magkakaiba ang laki o halaga ng handog, ngunit iisa ang prinsipyo: hindi itinatago ang kasalanan, kundi hinaharap ito ayon sa itinakdang paraan.

Isang bagay na maaari nating gawin ngayon ay ang tahasang aminin ang isang pagkakamaling napagtanto natin sa halip na palampasin ito sa malabong paraan. Habang muling binabasa ang Levitico 5, maaari nating isulat sa isang pangungusap ang bagay na kailangan nating aminin sa harap ng mga salitang “ipahayag ang kasalanan.”