Pagninilayan ang Kabanata 9 ng Salmo: Ang Araw na Nakatakda sa Harap ng Dalawang Hapag-Kainan

Ang Salmo 9 ay maigsi ngunit napakalinaw ang mensahe. Dito, may dalawang babae na bumabatak sa ating pansin: ang isa ay karunungan, at ang isa ay kamangmangan. Pareho silang naniningin mula sa mataas na lugar, nag-aanyaya sa mga taong hindi pa ganap na nakakabuo ng kanilang pagpapasya. Sa mata, parang pareho silang isang imbitasyon, ngunit magkaiba ang kanilang wakas. Tinuruan tayo ng Salmo 9 na ang araw natin ay nakasalalay sa pinakikinggan at sa kinalalagyan ng ating upuan—kung kanino tayo nakikinig at kung aling hapag ang ating kinauupuan.

Unahin natin ang imbitasyon ng karunungan. Ang sinasabi sa Kawikaan 9:1 na "Nagtayo si Karunungan ng bahay, binilao niya ang kanyang pitong haligi" ay nagpapahiwatig na ang landas ng karunungan ay hindi padalus-dalos o palampas-lampas lamang. Ito ay isang matibay na bahay na may maingat na paghahanda, malalakas na haligi, at marangyang hapag. Pagkatapos nito, tumatawag si Karunungan, "Tumingin ka rito, ang hangal ay pumarito," at sinasabi, "Iwanan mo ang kamangmangan at magdulot ka ng buhay, humakbang sa landas ng katuwiran" (Kawikaan 9:4, 6). Ang karunungan na nilalaman ng Biblia ay hindi lamang pag-iisip ng tama o karanasan sa mundo; ito ay pagsunod sa takot sa Diyos, na siyang pundasyon ng tunay na kaalaman. Ang pinaka-sentro sa Kawikaan 9 ay ang pahayag na "Ang pagkatakot sa Panginoon ay siyang simula ng karunungan; ang pagkilala sa Banal ay siyang unawa" (Kawikaan 9:10). Ang pinagmulan ng karunungan ay ang tamang pagkakakilala sa Diyos, hindi lamang impormasyong nalilikom.

Sa kabilang banda, ang babae ng kamangmangan ay nag-aanyaya rin. Ang tanong, ay madali itong tinatanggap? Ang Kawikaan 9:17 ay nagsasabing, "Ang kumukuha ng mamalo na tinanggihang pagkain ay matamis, at ang nakatagong tinapay ay nakakapagpasaya," na nagsasaad na ang kasalanan ay palagian na nakakalason dahil sa lihim na kalikutan at agarang kasiyahan. Ngunit itinatampok din nito ang katotohanan sa Kawikaan 9:18 na nagsasabing, "Ngunit ang hangal ay hindi nakakaalam na nandoon ang mga patay, pati na ang mga bisita sa lalim ng Sheol." Ang taong nagkakasala ay panandalian, ngunit nagdadala ito ng malaking kapahamakan sa huli. Kahit gaano pa kaliit ang kasiyahan na dulot ng mga kasalanan, ang kabuuan nito ay nagdudulot ng katamlay sa puso, paglayo sa Diyos, at pagwawakas sa kapahamakan.

Ang espesyal na katotohanan sa kabanatang ito ay nakatago sa ating araw-araw na wika at pasya. Ang mga maliliit na gawain tulad ng kung ano ang binubusog natin sa umaga, sino ang kinakausap natin ng mga salita, anumang sensasyong nararamdaman at kung paano tayo kumikilos sa mga ito, ay katulad ng pagtuturo kung saang hapag tayo nakaupo. Hindi ito isang malaking desisyon, ngunit isang pahiwatig kung may kinakatawan tayong hapag ng karunungan o kamangmangan. Hindi lamang ito nagsasalita ng mga malalaking pangyayari, ngunit nagsasabi kung paano natin pinipili ang araw-araw na kilos at salita.