Ano ang Dapat Nating Ipaabot Kapag Hindi Natin Alam ang Hinaharap

Kapag hindi natin alam ang mangyayari sa hinaharap, ano ang dapat nating ipaabot sa ating pamilya o sa mga taong malapit sa atin? Sa Genesis 48, ibinahagi ni Jacob ang mga pangako at pag-aaruga ng Diyos na naranasan niya, at pinagpala niya ang susunod na salinlahi. Hindi man natin maipaliwanag ang lahat ng mangyayari, maikukuwento natin kung paano tayo sinamahan ng Diyos hanggang ngayon at maipapanalangin ang hinaharap ng iba.

Ang unang ikinuwento ng maysakit na si Jacob

Nang mabalitaan ni Jose na may sakit si Jacob, pinuntahan niya ito kasama ang dalawa niyang anak na sina Manases at Efraim. Nag-ipon ng lakas si Jacob at umupo sa higaan. Una niyang ikinuwento kung paano nagpakita sa kanya ang Diyos sa Luz, sa lupain ng Canaan, at nangakong pagpapalain siya.

Kasama sa pangakong iyon na siya ay magiging mabunga, dadami, at pagmumulan ng maraming bayan. Nangako rin ang Diyos na ibibigay Niya ang lupaing iyon sa kanyang mga inapo bilang walang hanggang pag-aari. Kahit may sakit, hindi lamang sariling kalagayan ang binanggit ni Jacob. Binalikan niya ang pangakong ibinigay ng Diyos.

Tinanggap niya ang dalawang apo bilang sariling mga anak

Sinabi ni Jacob na ituturing niya bilang sariling mga anak sina Efraim at Manases, na isinilang kay Jose sa Egipto, tulad nina Ruben at Simeon. Pagkatapos, pinalapit niya ang dalawang bata, hinalikan, at niyakap. Inamin ni Jacob na inakala niyang hindi na niya muling makikita ang mukha ni Jose, ngunit ipinahintulot pa ng Diyos na makita niya maging ang mga anak nito.

Iniugnay ni Jacob sa pag-aaruga ng Diyos ang muling pagkikitang hindi na niya inaasahan. Tinawag niya ang Diyos na siyang sinunod ng kanyang lolong si Abraham at ng kanyang amang si Isaac. Sinabi rin niyang ang Diyos ang nag-alaga sa kanya mula nang siya ay isilang hanggang sa kasalukuyan at nagligtas sa kanya sa lahat ng kapahamakan.

Ang pagkakasunod-sunod ng pagpapala na taliwas sa inaasahan

Iniharap ni Jose ang dalawa niyang anak upang mapunta si Manases, ang panganay, sa ilalim ng kanang kamay ni Jacob. Ngunit pinagkrus ni Jacob ang kanyang mga braso at ipinatong ang kanang kamay sa ulo ng nakababatang si Efraim. Nang tangkain ni Jose na ilipat ang kamay ng kanyang ama, sumagot si Jacob na alam niya ang kanyang ginagawa.

Sinabi ni Jacob na magiging dakilang bayan din si Manases, ngunit magiging higit na dakila si Efraim at ang mga inapo nito ay magiging maraming bansa. Kaya pinagpala niya ang dalawa, ngunit inuna si Efraim kaysa kay Manases. Ipinakikita ng bahaging ito na hindi nasunod sa inaasahan ni Jose ang pagkakasunod-sunod ng pagpapala.

Isang pangungusap na maipapahayag natin ngayon

Sinabi ni Jacob na mamamatay siya, ngunit mananatili ang Diyos sa pamilya ni Jose at ibabalik sila sa lupain ng kanilang mga ninuno. Hindi niya itinago ang katotohanan tungkol sa kanyang kamatayan, ngunit ipinaalala niyang hindi magwawakas ang pagsama ng Diyos sa kanila.

Ngayong araw, ibahagi sa isang taong malapit sa iyo, sa isang pangungusap, kung paano ka inalagaan ng Diyos hanggang ngayon. Pagkatapos, sabihin mong hinihiling mong samahan din siya ng Diyos sa mga darating na araw. Maaari mong basahing muli ang Genesis 48 at pumili ng isang bagay na nais mong ibahagi mula sa pangako, pag-aaruga, at pagpapalang ginunita ni Jacob.