Saan Pinatitigil ng Deuteronomio 24 ang Kamay ng Makapangyarihan?

Hindi pinahihintulutan ng Deuteronomio 24 ang mga nakaaangat sa buhay na gamitin nang lubusan ang kanilang kapangyarihan. Iniuutos nitong huwag agawin sa mahihirap ang kanilang kabuhayan, higaan, at sahod, at maglaan ng pagkain para sa mga dayuhan, ulila, at biyuda. Makikita ang dahilan nito sa paulit-ulit na utos sa talata 18 at 22: “Alalahanin mong naging alipin ka sa Egipto.”

Hindi maaaring isangla ang mga bagay na kailangan upang mabuhay

Sinasabi sa talata 6 na huwag kuning sangla ang buong gilingang-bato o kahit ang pang-ibabaw na bato nito. Kailangan ang gilingang-bato upang makapaghanda ng pagkain, kaya ang pagkuha rito ay para na ring pagkuha sa buhay ng isang tao. Kahit layunin ng sangla na matiyak ang pagbabayad ng utang, hindi maaaring kunin ang mismong pinagkukunan ng ikabubuhay ng nangutang.

Hindi rin pinahihintulutan ng talata 10 at 11 ang nagpapautang na pumasok sa bahay ng nangutang upang siya mismo ang kumuha ng isasangla. Ang nangutang ang dapat maglabas at mag-abot nito. May karapatan mang maningil ang nagpapautang, wala siyang karapatang pasukin ang bahay ng iba at kumuha ng anumang nais niya.

Mas malinaw ang hangganang ito kapag damit ang isinangla ng isang mahirap. Ayon sa talata 12 at 13, hindi dapat itago ng nagpapautang ang damit sa magdamag; kailangan niya itong isauli bago lumubog ang araw. Ito ang damit na ginagamit ng mahirap upang makatulog sa gabi. Mas dapat pangalagaan ang kakayahan niyang matiis ang lamig ng gabi kaysa ang katiyakang mababayaran ang utang.

Hindi dapat ipagpabukas ang sahod

Iniuutos ng talata 14 at 15 na huwag pagsamantalahan ang mahirap at nangangailangang manggagawa. Hindi lamang ito para sa kapwa Israelita, kundi para rin sa dayuhang naninirahan sa kanilang mga bayan. Kailangang ibigay ang sahod sa mismong araw na iyon at huwag itong ipagpaliban hanggang makalubog ang araw.

Ipinaliliwanag din ng teksto kung bakit. Dahil mahirap ang manggagawa, umaasa siya sa sahod na iyon. Hawak ng nagpapatrabaho ang pera at ang pagkakataong magbayad, ngunit hindi niya maaaring samantalahin ang matinding pangangailangan ng manggagawa. Kapag ipinagpaliban niya ang sahod at dumaing ang manggagawa sa Panginoon, mananagot siya sa kasalanang iyon.

Itinatakda rin ng talata 17 ang gayong hangganan sa paghatol at pagtanggap ng sangla. Huwag pagkaitan ng katarungan ang dayuhan o ulila, at huwag kuning sangla ang damit ng biyuda. Hindi dapat dehado sa paghatol ang isang tao dahil mahina ang kanyang katayuan, ni kunin sa kanya ang damit na kailangan niya agad.

May bahagi pa rin ang iba matapos ang pag-aani

Magkakasunod na binabanggit sa talata 19 hanggang 21 ang bukid, punong olibo, at ubasan. Kapag may naiwang bigkis ng trigo sa bukid, hindi na ito dapat balikan. Matapos pagpagin ang punong olibo, hindi na dapat halughuging muli ang mga sanga. Matapos mamitas ng ubas, hindi na rin dapat balikan ang mga natira.

Magkakaiba man ang lugar na pinagmumulan ng ani, iisa ang layunin ng tatlong utos. Ang natitirang trigo, olibo, at ubas ay para sa mga dayuhan, ulila, at biyuda. May karapatan ang may-ari ng bukid sa unang pag-aani, ngunit hindi niya dapat balikan at tipunin pati ang lahat ng kanyang nalampasan. Kapag kusang binitiwan ng may-ari ang huling bahaging maaari pa sanang mapunta sa kanya, nagkakaroon din ng makakain ang mga walang lupa at walang tagapagtanggol.

Ang alaala ng pagkaalipin ang pumipigil sa kamay

Iniuutos ng talata 18 sa Israel na alalahaning naging alipin sila sa Egipto at tinubos sila roon ng Panginoon. Kaugnay ang alaalang ito ng utos na huwag pagkaitan ng katarungan ang dayuhan at ulila, at huwag kuning sangla ang damit ng biyuda. Sa talata 22, muling binanggit ang pag-alala sa kanilang pagkaalipin pagkatapos ng utos na mag-iwan ng bahagi ng ani.

Samakatuwid, ang pinakadiwa ng Deuteronomio 24 ay hindi lamang ang pagkahabag sa mga kaawa-awa. Ang maniningil ng utang ay kailangang huminto kapag kabuhayan at damit na pantulog na ng mahirap ang nakataya. Kailangang ibigay ng nagpapatrabaho sa mismong araw na iyon ang sahod na hinihintay ng manggagawa. Hindi dapat tipunin ng may-ari ng bukid ang lahat ng natira matapos ang pag-aani. Ang alaala ng kanilang dating pagkaalipin ang pumipigil sa makapangyarihan na agawin pati ang huling bahagi ng mahina.

Isang bagay na maaari mong gawin ngayon ang alamin kung may nararapat kang bayaran na ipinagpaliban mo, at ibigay ito ngayong araw. Ang hindi pagpapaliban sa sahod, bayad sa serbisyo, o anumang bahaging nararapat matanggap ng iba ay tuwirang pagsasabuhay ng utos sa talata 15. Maaari mong ipagpatuloy ang pagbabasa sa kabuuang daloy ng Deuteronomio 24 sa Pagbabasa ng Biblia.