Sa Exodo 26, itinayo ang tabernakulong nag-uugnay at naghihiwalay

Ang tabernakulo sa Exodo 26 ay isang lugar kung saan maingat na pinag-uugnay ang iba’t ibang materyales upang maging isang buo, ngunit malinaw ding pinaghihiwalay ng tabing ang Banal na Dako at ang Kabanal-banalang Dako. Matapos ilahad nang detalyado kung paano pagdurugtungin ang mga kurtina at tabla, itinakda rin sa kabanatang ito ang mga hangganan sa loob ng tabernakulo at ang puwesto ng bawat kagamitan. Ang pinakamahalaga sa tabernakulo ay hindi lamang ang maringal na anyo nito, kundi ang maayos na pagkakaugnay, pagkakahiwalay, at pagkakalagay ng lahat ayon sa iniutos.

Maraming piraso ng kurtina ang bumubuo sa isang tabernakulo

Ang panloob na kurtina ng tabernakulo ay binubuo ng sampung pirasong hinabi mula sa pinong lino at sinulid na asul, kulay-ube, at pula. Kailangang magkakapareho ang haba at lapad ng lahat ng piraso. Pinagdugtong muna ang mga ito sa dalawang pangkat na tig-limang piraso.

Sa dulo ng bawat pangkat ay nilagyan ng limampung asul na silo. Pinagtapat ang mga silo sa magkabilang panig at pinag-ugnay gamit ang limampung kawit na ginto. Tinawag ng teksto ang kinalabasan nito na “isang tabernakulo.” Hindi ito nagsimula bilang iisang malaking tela; sa halip, maraming magkakaparehong piraso ang pinag-ugnay sa pamamagitan ng mga silo at kawit upang maging isang buo.

Ganito rin ang pagkakasunod-sunod sa paggawa ng pantakip na kurtina mula sa balahibo ng kambing. Gumawa ng labing-isang magkakaparehong piraso at pinagdugtong ang mga ito sa dalawang pangkat—lima at anim na piraso. Nilagyan ang magkabilang dulo ng tig-limampung silo at pinag-ugnay gamit ang mga kawit na tanso upang maging “isang tolda.” Ang natitirang kalahating piraso ay ibinitin sa likuran, habang ang sobrang haba sa magkabilang gilid ay ipinantakip sa mga tagiliran. Sa ibabaw nito ay inilagay ang pantakip na balat ng lalaking tupa na tinina sa pula at isa pang pantakip na balat ng dugong.

Magkaiba ang dalawang uri ng kurtina sa materyales, bilang ng mga piraso, at uri ng metal na ginamit sa mga kawit. Gayunman, kapwa inuulit ang proseso ng pag-uugnay sa mga piraso gamit ang itinakdang bilang ng mga silo at kawit. Ang tabernakulo ay hindi isang lugar na binubuo ng mga bahaging hinayaang magkakahiwalay. Isa itong balangkas kung saan ang maraming bahagi ay maayos na pinag-ugnay upang maging isang tabernakulo at isang tolda.

Itinatayo ng mga tabla at halang ang tabernakulo

Magkakapareho rin ang sukat ng mga tablang ginamit sa pagtatayo ng tabernakulo. Bawat tabla ay may dalawang nakausling bahagi upang magkaugnay ang mga ito, at sa ilalim ay may mga patungang pilak na akma sa mga nakausling bahagi. Sa timog at hilagang panig ay naglagay ng tig-dalawampung tabla at tig-apatnapung patungang pilak. Sa kanlurang panig at sa dalawang sulok naman ay naglagay ng walong tabla at labing-anim na patungang pilak.

Hindi natapos ang gawain sa simpleng pagtayo lamang ng mga tabla. Gumawa ng limang halang para sa mga tabla sa bawat isa sa tatlong panig, at ang gitnang halang ay pinadaan mula sa isang dulo hanggang sa kabila. Binalutan ng ginto ang mga tabla at nilagyan ang mga ito ng gintong argolya na pagdaraanan ng mga halang. Binalutan din ng ginto ang mga halang. Kung paanong pinagdugtong ang mga kurtina sa pamamagitan ng mga silo at kawit, pinagsama rin ang mga tabla sa pamamagitan ng mga nakausling bahagi, patungan, at halang.

Binubuod ng talata 30 ang mga tagubiling ito sa utos na itayo ang tabernakulo “ayon sa huwarang ipinakita sa iyo sa bundok.” Ang sukat, dami, materyales, at paraan ng pag-uugnay ay hindi iniwang pagpapasyahan ng gumagawa. Kailangang itayo ang bawat bahagi ng tabernakulo sa itinakdang lugar at paraan ayon sa huwarang ipinakita.

Inihihiwalay ng tabing ang Banal na Dako sa Kabanal-banalang Dako

Matapos pag-ugnayin ang iba’t ibang bahagi ng tabernakulo, ipinagawa naman ang tabing na hahati sa loob nito. Ang tabing na hinabi mula sa sinulid na asul, kulay-ube, at pula, kasama ng pinong lino, ay isinabit sa apat na haligi. Pagkatapos ay ipinasok sa likod nito ang Kaban ng Patotoo. Tahasang sinasabi ng teksto na ang tabing ang naghihiwalay sa Banal na Dako at sa Kabanal-banalang Dako.

Sa Kabanal-banalang Dako inilagay ang Kaban ng Patotoo at ang luklukan ng awa sa ibabaw nito. Sa labas ng tabing, inilagay ang mesa sa hilagang panig at ang ilawan sa timog upang magkaharap ang mga ito. Nilagyan din ng hiwalay na tabing ang pasukan ng tabernakulo. Bagaman pinag-ugnay ang buong tabernakulo bilang isang buo, hindi pinaghalo-halo ang lahat ng lugar sa loob nito. Pinaghiwalay ng tabing ang Banal na Dako at ang Kabanal-banalang Dako, at inilagay ang Kaban ng Patotoo, luklukan ng awa, mesa, at ilawan sa kani-kanilang iniutos na puwesto.

Basahin mong muli ngayon ang Exodo 26 at markahan ang mga salitang “isang tabernakulo,” “isang tolda,” at “maghiwalay.” Kapag magkasabay mong sinuri ang mga utos tungkol sa pag-uugnay ng iba’t ibang bahagi at paghahati ng mga lugar, mas malinaw mong masusundan ang kaayusan ng tabernakulong inilalarawan sa kabanatang ito.