May itinakdang halaga at kaakibat na pananagutan ang mga panata sa Levitico 27

Sa mga panata sa Levitico 27, kailangang panagutan ang sinabi ayon sa itinakdang pamamaraan. Ipinaliliwanag sa Levitico 27:1–34 kung paano tutukuyin ang halaga at gagawin ang pagtubos kapag ipinangakong ihandog kay Yahweh ang isang tao, hayop, bahay, o bukid. Nilinaw ng mga tuntunin ang pananagutang ito: hindi maaaring basta palitan ang ipinangakong handog, at kung nais itong tubusin, kailangang idagdag ang ikalimang bahagi sa itinakdang halaga.

May itinakdang halaga kapag ipinangakong ihandog ang isang tao

Kapag ipinangakong ihandog kay Yahweh ang isang tao, itinatakda ang halaga sa pilak ayon sa edad at kasarian. Magkakaibang halaga ang itinakda para sa mga edad dalawampu hanggang animnapu, lima hanggang dalawampu, isang buwan hanggang limang taon, at animnapu pataas.

Ngunit hindi lahat ng gumawa ng panata ay may kakayahang magbayad ng parehong halaga. Kung mahirap ang gumawa ng panata at hindi niya kayang bayaran ang itinakdang halaga, ihaharap ang taong iyon sa pari. Pagkatapos, magtatakda ang pari ng halagang naaayon sa kakayahan ng gumawa ng panata. Malinaw man ang itinakdang halaga, hindi ipinapabayad sa mahirap ang halagang hindi niya kayang tustusan.

Ang lahat ng halaga ay ibinabatay sa siklo ng santuwaryo. Nakatala rin na ang isang siklo ay katumbas ng dalawampung gera. Sa ganitong paraan, iisa ang pamantayang sinusunod at hindi nakapagtatakda ng kani-kaniyang halaga ang mga gumagawa ng panata.

Hindi maaaring basta palitan ang hayop, bahay, o bukid

Kapag ang hayop na maaaring ihandog kay Yahweh ay ibinigay bilang katuparan ng panata, nagiging banal ito. Hindi ito maaaring palitan ng mas mabuti o mas mahinang hayop. Kung papalitan ito ng ibang hayop, kapuwa magiging banal ang orihinal at ang ipinalit. Pinipigilan ng tuntuning ito ang isang tao na bawiin ang una niyang pasiya sa pamamagitan ng pagpapalit sa ipinangako niyang handog.

Kung maruming hayop na hindi maaaring ihandog ang ipinangako, magtatakda ang pari ng halaga ayon sa kalagayan nito. Kung nais itong tubusin ng gumawa ng panata, kailangan niyang idagdag ang ikalimang bahagi sa itinakdang halaga. Gayundin, kapag ang isang bahay na ibinukod bilang handog ay nais niyang tubusin, kailangan niyang idagdag ang ikalimang bahagi sa halagang itinakda ng pari. Ang pagbawi sa naihandog na ay may mas mabigat na pananagutan kaysa sa unang itinakdang halaga.

Ang halaga ng minanang bukid ay hindi kinukuwenta batay lamang sa lawak nito. Kung inihandog ito mula sa taon ng Jubileo, ang buong itinakdang halaga ang ginagamit. Kung inihandog naman ito matapos ang Jubileo, binabawasan ang halaga ayon sa bilang ng mga taong natitira bago ang susunod na Jubileo. Kapag tinubos ang bukid, kailangang idagdag ang ikalimang bahagi sa itinakdang halaga. Kung hindi ito tinubos at ipinagbili sa iba, hindi na ito maaaring tubusin. Sa taon ng Jubileo, magiging pag-aari ito ng mga pari.

Iba naman ang tuntunin para sa bukid na binili mula sa ibang tao. Kinukuwenta ng pari ang halaga nito hanggang sa taon ng Jubileo, at pagsapit ng Jubileo, ibinabalik ang bukid sa orihinal na may-ari ng minanang lupain. Kaya kahit parehong bukid ang pinag-uusapan, magkaiba ang magiging bunga depende kung sarili itong mana o binili lamang sa iba. Hindi binubura ng panata ang umiiral na karapatan sa minanang lupain.

Hindi maaaring ipanata muli ang pag-aari na ni Yahweh

Ang panganay ng isang hayop ay pag-aari na ni Yahweh, kaya hindi na ito maaaring muling ibukod bilang handog. Ang ikasampung bahagi ng ani ng lupa at bunga ng mga puno ay banal din at pag-aari ni Yahweh. Sa mga baka at tupa, bawat ikasampung dumaraan sa ilalim ng tungkod ay nagiging banal. Hindi maaaring piliin kung alin ang mabuti o masama at saka ito palitan. Kung papalitan ito, kapuwa magiging banal ang dalawang hayop.

May mahalagang pagkakaiba rito. Ang kusang ibinukod ng isang tao ay may itinakdang halaga at paraan ng pagtubos. Ngunit ang mga panganay at ikasampung bahagi na mula pa sa simula ay pag-aari na ni Yahweh ay hindi maaaring gamiting panibagong panata. Hindi rin maaaring ipagbili o tubusin ang anumang lubos na itinalaga. Hindi mababago ng salita ng tao ang hangganan ng mga bagay na banal.

Mas masusing tinatalakay ng Levitico 27 ang pananagutan pagkatapos gumawa ng panata kaysa ang sigasig sa mismong paggawa nito. Isa-isang itinakda kung ano ang inihandog, kung maaari ba itong palitan, kung ano ang kailangang idagdag upang tubusin ito, at kung kanino ito mapupunta sa taon ng Jubileo. Ang pagsasabing may ihahandog ay hindi lamang panandaliang pagpapahayag. May tunay itong epekto sa ari-arian at mga pasiya ng isang tao.

Ngayong araw, basahin muli ang buong Levitico 27 at markahan ang tig-isang talatang tumutukoy sa ‘hindi maaaring palitan,’ ‘pagdaragdag ng ikalimang bahagi,’ at ‘pag-aari na ni Yahweh.’ Bago gumawa ng panibagong pangako, maaari mo ring suriin kung may isang bagay ka nang sinabi na ihahandog mo sa Diyos.