Paano Napanatili ng mga Anak na Babae ni Zelofehad ang Mana ng Kanilang Ama

Tinanggap ng mga anak na babae ni Zelofehad ang mana ng kanilang ama at nag-asawa sila sa loob ng angkan ng lipi ng kanilang mga ninuno upang hindi ito mailipat sa ibang lipi. Itinala sa Bilang 36 kung paano sabay na naisakatuparan ang pagmamana ng mga anak na babae at ang pagpapanatili ng bawat lipi sa sarili nitong mana. Malinaw na makikita ang pangunahing mensahe kapag sunod-sunod na sinuri ang pagbangon ng mga pinuno sa usapin, ang ibinigay na utos, ang pagsunod dito, at ang naging resulta.

Inilahad ng mga pinuno ng mga inapo ni Galaad ang suliranin tungkol sa paglilipat ng mana

Humarap kay Moises at sa mga pinuno ng Israel ang mga pinuno ng mga angkan ng mga inapo ni Galaad, na kabilang sa mga inapo ni Jose. Magkasabay nilang binanggit ang dalawang utos: iniutos ng Diyos na ipamahagi sa pamamagitan ng palabunutan ang lupain sa mga Israelita, at ibigay sa mga anak na babae ni Zelofehad ang mana ng kanilang ama.

Hindi nila tinututulan ang pagtanggap ng mga anak na babae sa mana. Ang usapin ay kung ano ang mangyayari sa mana kapag nag-asawa ang mga anak na babae ni Zelofehad ng mga lalaking mula sa ibang lipi. Sa ganoong kalagayan, maidaragdag ang lupain sa mana ng liping kanilang sasalihan at mababawasan naman ang mana ng lipi ni Manases.

Sinabi ng mga pinuno na kahit dumating ang Taon ng Jubileo, mananatiling bahagi ng mana ng liping sinalihan ng mga anak na babae ang lupaing iyon. Kaya hindi lamang pansamantalang paggamit ng lupa ang ikinababahala nila, kundi ang tuluyang pagkabawas nito sa mana ng lipi ng kanilang mga ninuno.

Ibinigay ang utos na pangalagaan kapwa ang pasiya ng mga anak na babae at ang mana ng lipi

Sa pamamagitan ng salita ng Panginoon, ipinahayag ni Moises na tama ang sinabi ng lipi ng mga inapo ni Jose. Pagkatapos, ipinaabot niya ang utos na maaaring mag-asawa ang mga anak na babae ni Zelofehad ng sinumang kanilang nais, ngunit dapat itong maging isang lalaking kabilang sa angkan ng lipi ng kanilang mga ninuno.

Magkasamang makikita sa utos na ito ang kalayaan ng mga anak na babae na pumili ng mapapangasawa at ang kundisyong kailangan upang mapanatili ang mana. Maaari silang mag-asawa at patuloy na ariin ang minana nila sa kanilang ama. Ngunit kailangan nilang mag-asawa sa paraang hindi maililipat ang mana sa ibang lipi.

Paulit-ulit na binibigyang-diin sa talata 7 hanggang 9 ang iisang resulta: hindi dapat mailipat ang mana mula sa isang lipi patungo sa iba. Kailangang panatilihin ng bawat Israelita ang mana ng kanyang mga ninuno, at dapat ingatan ng bawat lipi ang sarili nitong mana. Nililinaw ng pag-uulit na ito na ang utos tungkol sa pag-aasawa ay tuwirang kaugnay ng pagpapanatili sa mana ng bawat lipi.

Hindi lamang sa mga anak na babae ni Zelofehad inilapat ang tuntuning ito. Sinasabi ng teksto na ang sinumang anak na babae sa mga lipi ng Israel na magmamana ay dapat mag-asawa sa loob ng angkan ng lipi ng kanyang mga ninuno. Ang sagot sa suliraning naranasan ng isang pamilya ay naging tuntuning mailalapat sa lahat ng katulad na kalagayan.

Sumunod sa utos ang mga anak na babae ni Zelofehad

Ginawa nina Maala, Tirsa, Hogla, Milca, at Noa ang iniutos ng Panginoon kay Moises. Muling binanggit sa teksto ang pangalan ng limang anak na babae at itinalang nag-asawa sila ng mga anak na lalaki ng mga kapatid ng kanilang ama.

Lahat sila ay nag-asawa sa loob ng angkan ng mga inapo ni Manases na anak ni Jose. Dahil dito, nanatili ang mana sa lipi ng pamilya ng kanilang ama. Nalutas sa pamamagitan ng aktuwal nilang pagsunod ang suliraning unang inilahad at tinugunan ng ibinigay na utos.

Malinaw ang daloy ng Bilang 36. Tinanggap ng mga anak na babae ang mana ng kanilang ama, at itinuro ng mga pinuno na maaaring mailipat ang mana kapag nag-asawa sila. Itinakda ng Diyos na dapat silang mag-asawa sa loob ng angkan ng lipi ng kanilang mga ninuno. Nang sundin ito ng mga anak na babae, nanatili ang mana sa lipi ni Manases. Ipinakikita ng kabanatang ito kung paano nagtugma ang utos at pagsunod upang kapwa mapangalagaan ang karapatan ng tagapagmana at ang mana na ipinagkaloob sa bawat lipi.

Ang isang bagay na maaari mong gawin ngayon ay muling basahin ang Bilang 36:2–12. Habang nagbabasa, sundan kung kanino ibinigay ang “mana,” saang lipi sana ito maaaring mailipat, at saang lipi ito nanatili sa huli. Kapag sinundan mo ang mga salitang paulit-ulit na lumilitaw, makikita mo bilang isang magkakaugnay na daloy ang tanong ng mga pinuno, ang dahilan ng utos, at ang naging bunga ng pagsunod ng mga anak na babae.