Ano ang Paulit-ulit na Ipinakikita ng Handog na Sinusunog sa Levitico 1?

Ang sentro ng Levitico 1 ay ito: kahit magkakaiba ang hayop na inihahandog bilang handog na sinusunog, inihaharap ang mga ito sa PANGINOON ayon sa itinakdang paraan at sinusunog sa ibabaw ng altar. Bahagyang magkakaiba ang paghahanda sa baka, tupa o kambing, at ibon, ngunit ang lahat ay nagiging handog na pinaraan sa apoy, isang mabangong samyo sa PANGINOON. Makikita ang pag-uulit na ito sa buong Levitico 1.

Ang PANGINOON ang nagtakda ng handog at ng lugar na paghahandugan

Nagsisimula ang Levitico 1 sa pagtawag ng PANGINOON kay Moises mula sa Toldang Tipanan. Sinabi ng PANGINOON na kung may sinuman sa mga Israelita na nais maghandog, dapat siyang magdala ng baka, tupa, o kambing mula sa kanyang mga alagang hayop.

Ang bakang ihahandog bilang handog na sinusunog ay kailangang lalaking walang kapintasan. Dapat itong dalhin ng naghahandog sa pintuan ng Toldang Tipanan upang tanggapin sa harapan ng PANGINOON. Nakasulat na kapag ipinatong niya ang kanyang kamay sa ulo ng handog na sinusunog, tatanggapin ito upang maging pantubos sa kanyang kasalanan.

Hindi lamang hangarin ng taong maghandog ang tinatalakay ng teksto. Sunud-sunod din nitong nililinaw kung anong handog ang dapat dalhin, saan ito dadalhin, at paano ito ihahandog. Ang handog na sinusunog ay hindi isang handog na maaaring ihanda ayon lamang sa sariling paraan ng naghahandog. Ang pagkakasunod-sunod na sinabi ng PANGINOON kay Moises ang naging tiyak na pamantayan ng paghahandog.

Magkaiba ang tungkulin ng naghahandog at ng pari

Pinapatay ng naghahandog ang batang toro sa harapan ng PANGINOON. Binabalatan niya ito, hinihiwa-hiwalay ang katawan, at hinuhugasan sa tubig ang mga laman-loob at mga binti. Kinukuha naman ng mga paring anak ni Aaron ang dugo at iwiwisik iyon sa palibot ng altar na nasa pintuan ng Toldang Tipanan. Naghahanda sila ng apoy at kahoy sa altar, saka inilalatag sa ibabaw nito ang mga hiniwang bahagi, ulo, at taba. Sa huli, sinusunog ng pari ang lahat ng ito sa altar.

Nauulit ang halos kaparehong pagkakasunod-sunod sa paghahandog ng tupa o kambing. Isang lalaking walang kapintasan ang inihahandog at pinapatay sa hilagang bahagi ng altar. Iwinisik ng mga pari ang dugo nito sa palibot ng altar. Hinihiwa-hiwalay ang katawan at inilalagay sa ibabaw ng kahoy kasama ng ulo at taba, samantalang hinuhugasan sa tubig ang mga laman-loob at mga binti. Pagkatapos, dinadala ng pari ang lahat ng ito at sinusunog sa altar.

Sa paulit-ulit na prosesong ito, magkaiba ang tungkuling ginagampanan ng taong nagdala ng handog at ng pari. Hindi natatapos ang paghahandog sa pagdadala lamang ng hayop. Nagpapatuloy ito sa pagwiwisik ng pari ng dugo, paglalagay ng handog sa ibabaw ng apoy at kahoy, at pagsunog nito.

Humahantong din sa parehong wakas ang handog na ibon

Kung ibon ang ihahandog bilang handog na sinusunog, maaaring gumamit ng batubato o inakay na kalapati. Dinadala ng pari ang ibon sa altar, pinipilipit at pinuputol ang ulo nito, at sinusunog iyon sa altar. Pinatutulo niya ang dugo sa gilid ng altar. Inaalis naman ang balunbalunan at mga maruming bahagi at itinatapon sa dakong silangan ng altar, sa tapunan ng abo. Pinupunit ang katawan sa may mga pakpak ngunit hindi ito tuluyang pinaghihiwalay.

Iba ang laki ng ibon sa baka o tupa, at iba rin ang paraan ng paghahanda rito. Gayunman, ang handog na ibon ay sinusunog din sa ibabaw ng apoy at kahoy sa altar. Ang tuntunin para sa baka sa talata 9, para sa tupa o kambing sa talata 13, at para sa ibon sa talata 17 ay nagtatapos sa magkatulad na pananalita. Ang bawat isa ay naging handog na pinaraan sa apoy, isang mabangong samyo sa PANGINOON.

Hindi tuwirang ipinaliliwanag ng teksto kung bakit pinahintulutan ang tatlong uri ng handog. Kaya hindi natin dapat dagdagan ang dahilan nito gamit ang mga paliwanag na wala sa teksto. Gayunman, malinaw na ang mga tuntunin para sa magkakaibang handog ay paulit-ulit na humahantong sa iisang wakas. Magkakaiba ang kinakailangang paghahanda sa bawat hayop, ngunit walang handog na sinusunog ang lumaktaw sa itinakdang proseso. Sa huli, ang bawat isa ay sinunog sa ibabaw ng altar.

Sa muling pagbabasa mo ngayon ng Levitico 1, subukang markahan ang mga pandiwang paulit-ulit na lumilitaw sa mga tuntunin para sa baka, tupa o kambing, at ibon. Paghambingin ang pagkakasunod-sunod ng pagpatay, pag-asikaso sa dugo, paghuhugas o pag-aalis ng maruruming bahagi, at paglalagay sa ibabaw ng apoy. Sa ganitong paraan, malinaw mong makikita kung saan nagkakaiba ang tatlong tuntunin at kung paano sila humahantong sa iisang wakas.