Bakit Dumaan Lamang ang Israel sa Ilang Lupain ngunit Nakipaglaban kay Sihon?

Hindi inangkin ng Israel ang lahat ng lupaing nasa kanilang harapan. Sa Deuteronomio 2, sinabi ng Diyos na huwag silang makipaglaban sa mga lupain ng mga inapo ni Esau, ng Moab, at ng Ammon, ngunit iniutos Niyang sakupin nila ang lupain ni Sihon. Ang kanilang paglalakbay ay hindi nakabatay sa lakas o pangangailangan, kundi sa mga hangganan at utos na itinakda ng Diyos.

Inutusan ng Diyos na magbago ng direksiyon ang bayang matagal nang naglalakbay

Ayon sa utos ng Diyos, nagtungo ang Israel sa ilang sa daang patungo sa Dagat na Pula at matagal na umikot sa palibot ng Bundok Seir. Pagkatapos, sinabi ng Diyos na matagal na silang umiikot sa bundok na iyon at panahon nang maglakbay pahilaga.

Ngunit ang pagbabago ng kanilang direksiyon ay hindi nangangahulugang mapapasakanila na ang lahat ng lupaing madaraanan nila. Sa Seir naninirahan ang mga inapo ni Esau, na mga kamag-anak ng Israel. Sinabi ng Diyos na matatakot sila sa Israel, kaya kailangan nilang mag-ingat nang husto. Iniutos din Niyang huwag silang makipaglaban sa mga ito. Ibinigay na ng Diyos ang Bundok Seir kay Esau bilang mana, kaya kahit kapirasong lupa roon ay hindi Niya ibibigay sa Israel.

Hindi rin maaaring agawin ng Israel ang pagkain at tubig na kailangan nila. Kailangan nilang magbayad para sa pagkaing kakainin at sa tubig na iinumin. Sinamahan sila ng Diyos sa loob ng apatnapung taon at hindi sila kinapos, ngunit hindi iyon naging dahilan upang angkinin nila ang lupain o ari-arian ng ibang mga bayan.

Ang parehong hangganan ay itinakda rin sa harap ng Moab at Ammon

Nang maglakbay ang Israel sa daan patungo sa ilang ng Moab, sinabi rin ng Diyos na huwag nilang guluhin ang Moab o makipaglaban dito. Ibinigay Niya ang Ar sa mga inapo ni Lot bilang mana, kaya hindi rin nakalaan sa Israel ang lupain ng Moab.

Nang malapit na sila sa mga Ammonita, ibinigay muli ang parehong utos. Sinabi ng Diyos na huwag nilang guluhin o labanan ang mga Ammonita. Ang lupain ng Ammon ay mana ring ibinigay Niya sa mga inapo ni Lot.

Paulit-ulit na itinakda ang ganitong limitasyon sa harap ng mga inapo ni Esau, ng Moab, at ng Ammon. Hindi maaaring angkinin ng Israel ang isang lupain dahil lamang sa mahina ang mga naninirahan doon o dahil madaraanan nila ito. Sa mga lupaing ibinigay ng Diyos sa ibang mga bayan, kailangan nilang umiwas sa labanan at manatili sa itinakdang daan.

Nagbago ang utos pagdating sa lupain ni Sihon

Nagbago ang utos nang makarating sila sa Lambak ng Arnon. Sinabi ng Diyos na ibinigay na Niya sa kamay ng Israel si Sihon na hari ng Heshbon at ang lupain nito, kaya kailangan nilang makipaglaban upang sakupin iyon.

Gayunman, hindi agad sumalakay si Moises. Nagpadala muna siya ng mga sugo kay Sihon at mapayapang humiling na makaraan sila. Ipinaalam niyang sa pangunahing daan lamang sila dadaan, hindi liliko sa kanan o kaliwa, at magbabayad sila para sa kanilang pagkain at tubig. Tulad ng pagdaan nila sa lupain ng mga inapo ni Esau at ng mga Moabita, hiniling nilang pahintulutan silang dumaan lamang nang naglalakad.

Ngunit hindi pinahintulutan ni Sihon na makaraan ang Israel. Tinipon niya ang kanyang buong hukbo at hinarap ang Israel sa labanan sa Jahaz. Ibinigay ng Diyos si Sihon at ang lupain nito sa kamay ng Israel, at sinakop ng Israel ang mga lungsod niya.

Hindi pa rin nawala ang mga hangganang itinakda ng Diyos pagkatapos noon. Nasakop ng Israel ang mga lungsod hanggang sa Gilead, ngunit hindi sila lumapit sa lupain ng mga Ammonita, sa paligid ng Ilog Jabok, o sa mga lungsod sa kabundukan na ipinagbawal ng Diyos. Kahit matapos silang magtagumpay, nanatiling bawal ang mga lugar na hindi Niya ipinahintulot sa kanila.

Kapwa nakabatay sa utos ang pakikipaglaban at paghinto

Ang pangunahing mensahe ng Deuteronomio 2 ay hindi lamang ang patuloy na pagsulong ng Israel. Sa Seir, nagbayad sila para sa kanilang pagkain at inumin. Hindi nila ginulo ang Moab at Ammon. Hiniling muna nila kay Sihon na payagan silang dumaan nang mapayapa. Nang lumabas si Sihon upang labanan sila, sinakop nila ang lupaing ibinigay ng Diyos sa kanila. Pagkatapos magtagumpay, muli silang huminto sa hangganan ng Ammon.

Basahin muli ngayon ang Deuteronomio 2 at markahan ang tatlong bahagi kung saan iniutos na “huwag makipaglaban” at ang isang bahagi kung saan iniutos na “makipaglaban at sakupin ang lupain.” Kapag sabay nating tiningnan kung saan sila nagpatuloy at kung saan sila huminto, magiging malinaw na hindi nakipaglaban ang Israel upang angkinin ang lahat ng lupain. Kumilos sila sa loob ng mga hangganang itinakda ng Diyos.