Sinabi ni Moises na hindi sila aalis kung hindi nila kasama ang Diyos

Hindi inisip ni Moises na sapat nang makarating lamang sa Lupang Pangako. Sa Exodo 33, hiniling niyang huwag silang paalisin kung hindi mismo sasama sa kanila ang Diyos. Ang presensya ng Diyos sa piling ng Kanyang bayan ang siyang nagbukod sa Israel sa ibang mga bansa.

Ipinagkaloob ang Lupang Pangako, ngunit hindi ang pagsama ng Diyos

Sinabi ng Diyos kay Moises na pangunahan ang bayan patungo sa lupaing Kanyang ipinangako. Nangako rin Siyang magpapadala ng isang anghel sa unahan nila upang itaboy ang mga bansang naninirahan doon at dalhin ang Israel sa lupaing dinadaluyan ng gatas at pulot.

Ngunit sinabi ng Diyos na hindi Siya mismo sasama sa bayan. Matigas ang ulo ng Israel, kaya kung mananatili Siya sa gitna nila, maaari Niya silang lipulin habang naglalakbay. Ipinagkaloob pa rin sa kanila ang destinasyon at ang daan patungo roon, ngunit hindi kasama rito ang presensya ng Diyos.

Nang marinig ito ng bayan, nagluksa sila. Walang nagsuot ng palamuti, at matapos nilang marinig ang utos ng Diyos, inalis nila ang kanilang mga alahas mula pa sa Bundok Horeb. Sa halip na magalak sa balitang pupunta sila sa isang mabuting lupain, inalis nila ang kanilang mga palamuti dahil sinabi ng Diyos na hindi Siya sasama sa kanila.

Nagsalita ang Diyos sa Toldang Tipanan sa labas ng kampo

Itinayo ni Moises ang tolda sa labas ng kampo, sa malayo, at tinawag niya itong Toldang Tipanan. Ang sinumang naghahanap sa Panginoon ay pumupunta sa toldang nasa labas ng kampo. Tuwing papunta roon si Moises, tumatayo ang mga tao sa pintuan ng kani-kanilang tolda at pinagmamasdan siya hanggang sa makapasok siya.

Kapag pumapasok si Moises sa Toldang Tipanan, bumababa ang haliging ulap at tumitigil sa pintuan nito. Doon nakikipag-usap ang Diyos kay Moises. Kapag nakikita ng bayan ang haliging ulap, sumasamba sila sa pintuan ng kani-kanilang tolda. Malayo man sa kampo ang Toldang Tipanan, nakikipag-usap ang Diyos kay Moises nang harapan, gaya ng pakikipag-usap ng isang tao sa kanyang kaibigan.

Makikita sa tagpong ito kapwa ang kalagayan ng bayan at ang malapit na ugnayang tinatamasa ni Moises. Mula sa malayo ay pinagmamasdan ng bayan ang Toldang Tipanan, samantalang sa loob nito ay naririnig ni Moises ang salita ng Diyos. Sa pag-uusap ding ito nagmula ang sumunod na kahilingan ni Moises.

Hiniling ni Moises na ang Diyos mismo ang sumama sa kanila

Sinabi ni Moises sa Diyos na inuutusan siyang pangunahan ang bayan, ngunit hindi pa ipinakikilala kung sino ang isasama sa kanya. Dahil sinabi ng Diyos na kilala Niya si Moises sa pangalan at kinalulugdan Niya ito, hiniling ni Moises na ipakita sa kanya ang mga daan ng Diyos. Nakiusap din siyang ituring ang Israel bilang bayan ng Diyos.

Sumagot ang Diyos na Siya mismo ang sasama at bibigyan Niya ng kapahingahan si Moises. Ngunit hindi roon tumigil si Moises. Hiniling niyang huwag silang paalisin mula roon kung hindi rin lamang sasama ang Diyos.

Malinaw din niyang ipinaliwanag ang dahilan. Malalaman lamang na kinalulugdan ng Diyos si Moises at ang bayan kung sasama Siya sa kanila. Hindi lamang ang kasaganaan ng lupain o ang anghel na mauuna sa kanila ang magbubukod sa Israel sa ibang mga bansa, kundi ang presensya ng Diyos. Sinabi ng Diyos na gagawin Niya ang hiniling ni Moises at muling tiniyak na kilala Niya ito sa pangalan.

Nakita rin ni Moises ang kaluwalhatian ng Diyos ayon sa paraang itinakda Niya

Pagkatapos, hiniling ni Moises na makita ang kaluwalhatian ng Diyos. Sinabi ng Diyos na padaraanin Niya sa harap ni Moises ang Kanyang buong kabutihan at ipahahayag ang pangalan ng Panginoon. Ngunit malinaw Niyang sinabi na hindi maaaring makita ni Moises ang Kanyang mukha.

Patatayuin ng Diyos si Moises sa ibabaw ng isang bato at ilalagay siya sa siwang nito habang dumaraan ang Kanyang kaluwalhatian. Tatakpan siya ng kamay ng Diyos, at kapag inalis iyon, makikita ni Moises ang Kanyang likuran ngunit hindi ang Kanyang mukha. Tinugon ang kahilingan ni Moises, ngunit ang Diyos ang nagtakda kung paano at hanggang saan niya makikita ang Kanyang kaluwalhatian.

Ipinakikita ng Exodo 33 ang pagkakaiba ng makarating sa isang destinasyon at ng paglalakbay na kasama ang Diyos. Hindi lamang sa Lupang Pangako kumapit si Moises. Ipinahayag niyang ang presensya ng Diyos ang nagbubukod sa kanya at sa bayan, at tumugon ang Diyos na Siya mismo ang sasama sa kanila.

Kung may isa kang isasabuhay ngayon, basahin mong muli ang talata 15–16 ng Exodo 33. Isulat ang isang resultang hinihiling mo ngayon, at pagkatapos ay ilahad sa isang pangungusap kung bakit mahalagang hindi lamang makamit ang resultang iyon kundi maranasan din ang paglalakbay na kasama ang Diyos.