Bakit Naging Malaking Kasalanan ng Israel ang Gintong Guya?

Naging malaking kasalanan ang pangyayari sa gintong guya dahil tinalikuran ng mga Israelita ang daang iniutos ng Diyos at iniugnay sa larawang sila mismo ang gumawa ang mga ginawa ng Diyos. Ipinapakita ng Exodo 32 kung paanong ang pagkainip ng bayan ay humantong sa paggawa at pagsamba sa isang diyus-diyosan. Itinatala rin nito na kahit naiwasan nila ang agarang kapahamakan dahil sa pagsusumamo ni Moises, hindi nawala ang pananagutan ng mga nagkasala.

Hindi nakapaghintay ang bayan at humingi sila ng diyos na nakikita

Nakita ng bayan na matagal bago bumaba si Moises mula sa bundok. Kaya hiniling nila kay Aaron na gumawa ng diyos na mangunguna sa kanila. Ang dahilan nila, hindi nila alam kung ano na ang nangyari kay Moises na naglabas sa kanila mula sa Egipto.

Hindi pinigilan ni Aaron ang kanilang hinihingi. Sa halip, sinabi niyang alisin nila ang mga gintong hikaw ng kanilang mga asawa at mga anak at dalhin ang mga iyon sa kanya. Nang dalhin ng buong bayan ang mga hikaw, tinanggap iyon ni Aaron at gumawa siya ng imaheng hugis-guya.

Hindi natapos sa salita ang kahilingan ng bayan. Ibinigay nila ang kanilang mga gintong hikaw, gumawa si Aaron ng imahen, at tinawag iyon ng bayan na diyos na naglabas sa kanila mula sa Egipto. Nagtayo si Aaron ng altar sa harap ng guya at ipinahayag na kinabukasan ay magkakaroon ng kapistahan para sa Panginoon. Naghandog ang bayan ng mga handog na sinusunog at mga handog para sa mabuting pagsasamahan. Pagkatapos, kumain sila, uminom, at nagsaya.

Binabanggit nila ang pangalan ng Panginoon, ngunit sa harap ng guyang sila mismo ang gumawa sila naghahandog. Ang paglalabas ng Diyos sa kanila mula sa Egipto ay itinuring nilang ginawa ng guya. Magkakaugnay ang paggawa nila sa guya, ang pagsamba nila rito, at ang pag-uugnay nila rito ng ginawa ng Diyos.

Sinabi ng Diyos na mabilis nilang tinalikuran ang daang iniutos niya

Sinabi ng Diyos na naging tiwali at matigas ang ulo ng bayan. Partikular niyang binigyang-diin na mabilis nilang tinalikuran ang daang iniutos niya. Hindi lamang ang paghubog ng isang anyo mula sa ginto ang problema. Gumawa ang bayan ng guya para sa kanilang sarili, sinamba iyon, at naghandog sila rito.

Habang bumababa si Moises mula sa bundok, hawak niya ang dalawang tapyas ng Kautusan. Ang Diyos mismo ang gumawa sa mga tapyas, at ang Diyos din ang sumulat sa mga iyon. Ngunit nang malapit na si Moises sa kampo, ang nakita niya ay ang guya at ang bayang nagsasayawan. Sa harap ni Moises na bumababa dala ang mga tapyas na sinulatan ng Diyos, naroon ang imaheng ginawa ng bayan at ang mga taong nagsasaya sa harap nito.

Inihagis ni Moises ang mga tapyas at binasag ang mga iyon. Pagkatapos, sinunog niya ang guya, dinurog hanggang maging pulbos, ikinalat sa tubig, at ipinainom sa bayan. Ang guyang tinawag nilang diyos at sinamba ay nadurog at naging pulbos sa mga kamay ni Moises.

Salungat sa naunang tala ang paliwanag ni Aaron

Nang panagutin ni Moises si Aaron, ang kasamaan ng bayan ang idinahilan nito. Ipinaliwanag niyang humingi ang bayan ng diyos, at nang tanggapin niya ang ginto at ihagis iyon sa apoy, lumabas ang guya.

Ngunit sa naunang bahagi, malinaw na nakatalang tinanggap ni Aaron ang mga gintong hikaw, hinubog ang mga iyon, at gumawa ng imaheng guya. Nagtayo rin siya ng altar at nagpahayag ng araw ng kapistahan. Itinuring ni Moises na hinayaan ni Aaron na mawalan ng pagpipigil ang bayan at maging katatawanan ng kanilang mga kaaway. Hindi nabubura ang mga ginawa mismo ni Aaron dahil lamang sa ang bayan ang unang humiling nito.

Nang araw na iyon, naglibot ang mga Levita sa kampo ayon sa sinabi ni Moises, at humigit-kumulang tatlong libo sa bayan ang namatay. Hindi itinuturing ng teksto ang pangyayari sa gintong guya na isang maliit na pagkakamali. Kinabukasan, tahasang sinabi rin ni Moises sa bayan, “Napakalaki ng kasalanang ginawa ninyo.”

Nagsumamo si Moises, ngunit nanatili ang pananagutan sa kasalanan

Noong una, habang nasa bundok pa siya, nagsumamo si Moises sa Diyos na huwag ibuhos ang kanyang galit. Ipinaalala niyang ang mga Israelita ang bayang inilabas niya mula sa Egipto sa pamamagitan ng dakilang kapangyarihan at makapangyarihang kamay. Binanggit din ni Moises ang pangakong ginawa ng Diyos kina Abraham, Isaac, at Israel. Kaya hindi ipinataw ng Diyos sa bayan ang kapahamakang sinabi niyang gagawin niya.

Matapos makita ang gintong guya, muling umakyat si Moises upang humarap sa Diyos. Hindi niya itinago ang kasalanan ng bayan sa paggawa ng diyos na ginto; sa halip, ipinahayag niyang napakalaki ng kanilang kasalanan. Hiniling niyang patawarin sila, at sinabi pa niyang kung hindi, burahin na lamang ang kanyang pangalan sa aklat ng Diyos.

Sumagot ang Diyos na ang nagkasala laban sa kanya ang buburahin niya sa kanyang aklat. Inutusan niya si Moises na patuloy na pangunahan ang bayan, ngunit sinabi rin niyang darating ang araw na pananagutin niya sila sa kanilang kasalanan. Sa pagtatapos ng kabanata, nakatala ring pinarusahan ng Diyos ang bayan dahil ginawa nila ang guyang hinubog ni Aaron.

Napigilan ng pagsusumamo ni Moises ang agarang kapahamakang darating sana sa bayan, ngunit hindi nito binura ang ginawa nilang gintong guya. Sa pamamagitan ng naging bunga ng pangyayaring ito, ipinapakita ng Exodo 32 na ang matagal na paghihintay ay hindi dahilan upang talikuran ang utos ng Diyos. Hindi rin nawawala ang pananagutan natin sa sarili nating ginawa dahil lamang sa ibang tao ang unang humiling nito.

Kung mayroon kang isang pasyang gusto mong madaliin ngayon, bago mo ito gawin, suriin muna kung salungat ba ito sa utos ng Diyos na alam mo na. Makabubuti ring basahing muli ang Exodo 32 at isa-isang tingnan ang mga salita at kilos na humantong sa pagtalikod ng bayan sa daang iniutos ng Diyos.