Bakit Ipinatigil ni Moises ang Pagdadala ng mga Handog para sa Tabernakulo?

Ipinatigil ni Moises ang pagdadala ng mga handog para sa tabernakulo dahil higit pa sa sapat ang mga materyales para matapos ang lahat ng gawain. Sunod-sunod na itinala sa Exodo 36 kung paano kusang nagdala ng mga handog ang mga Israelita tuwing umaga at kung paano iniulat ng mga manggagawa na sobra na ang mga materyales. Ipinakikita ng sumunod na paggawa ng tabernakulo na hindi nagtapos ang gawain sa pag-iipon lamang. Ginamit din ang mga nakalap ayon sa paraang iniutos ng Panginoon.

Kusang nagdala ng mga handog ang mga Israelita tuwing umaga

Tinawag ni Moises sina Bezalel at Oholiab, kasama ang lahat ng pinagkalooban ng Panginoon ng karunungan. Kabilang sa kanila ang mga taong kusang-loob na nagnanais makibahagi sa gawain. Tinanggap nila mula kay Moises ang mga handog na dinala ng mga Israelita para sa pagtatayo ng santuwaryo.

Hindi minsanan lamang ang pakikibahagi ng mga tao. Itinala sa talata 3 na patuloy silang kusang nagdadala ng mga handog tuwing umaga. Ang mga manggagawa ay pinagkalooban ng karunungan at pang-unawa upang pangasiwaan ang gawain sa santuwaryo, habang kusang ibinigay ng mga Israelita ang mga materyales na kailangan nila. Sa pagtatayo ng tabernakulo, kapwa nakibahagi ang mga nagdala ng materyales at ang mga gumawa ng mga bagay mula sa mga ito.

Gayunman, hindi ang patuloy na pagdadala ng mga handog ang pinakalayunin. Ang layunin ay gawin ang mga kailangan para sa santuwaryo, kaya dapat ding tiyakin kung gaano karami na ang nakalap.

Ang mga manggagawa ang unang nag-ulat na sobra na ang mga materyales

Iniwan muna ng mga namamahala sa gawain sa santuwaryo ang kanilang ginagawa at lumapit kay Moises. Iniulat nilang sobra na ang dinadala ng mga tao at may matitira pa kahit gamitin ito sa gawaing iniutos ng Panginoon. Dahil sila mismo ang humahawak sa mga materyales, alam nila kung gaano karami ang kailangan at kung gaano karami ang labis.

Pagkarinig sa ulat, nagpalabas si Moises ng utos sa buong kampo. Sinabihan ang mga lalaki at babae na huwag nang gumawa o magdala ng anumang handog para sa santuwaryo. Kaya tumigil na ang mga tao sa pagdadala. Malinaw na sinabi ng teksto na sapat ang mga nakalap para sa lahat ng gawain at may sobra pa.

Magkatabing makikita rito ang pagdadala at ang paghinto. Kusang nagdala ang mga tao tuwing umaga, ngunit nang ipahayag na sapat na ang mga materyales, tumigil sila. Mahalaga ang pagkakaroon ng sapat para sa tabernakulo, kaya kapwa kailangan ang bukas-palad na pagbibigay upang walang magkulang at ang paghinto kapag mayroon nang labis.

Ginamit ang mga nakalap upang gawin ang anyong iniutos ng Panginoon

Mula sa talata 8, detalyadong isinasalaysay ang ginawa ng mga manggagawa. Gumawa sila ng sampung tabing na magkakapareho ang haba at lapad, at pinagdugtong ang mga ito nang tiglilimang piraso. Pinag-isa nila ang dalawang pangkat ng mga tabing gamit ang mga asul na silo at limampung kawit na ginto upang maging isang buo. Ginawa rin nila ang mga tabing na balahibo ng kambing na pantakip sa tabernakulo ayon sa itinakdang bilang at sukat, at pinagdugtong ang mga ito gamit ang mga kawit na tanso upang maging isang buo.

Makikita rin ang parehong kaayusan sa mga tabla. Bawat tabla ay nilagyan nila ng dalawang nakausling bahagi upang magkadugtong ang mga ito. Para sa timog at hilagang bahagi, gumawa sila ng tigdalawampung tabla at tig-apatnapung tuntungang pilak. Nagtayo rin sila ng itinakdang bilang ng mga tabla at tuntungan sa kanlurang bahagi at sa dalawang sulok. Naglagay sila ng tiglilimang pahalang na baras sa magkabilang gilid at sa likuran, at pinadaan ang gitnang baras mula sa isang dulo hanggang sa kabila.

Hindi nanatiling magkakahiwalay na piraso ang mga tabing at tabla. Nagkaugnay ang mga silo at kawit, mga nakausling bahagi at tuntungan, pati ang mga argolya at baras, upang mabuo ang isang tabing at ang iisang balangkas ng tabernakulo. Hindi ginamit ng mga bihasang manggagawa ang mga materyales ayon lamang sa kanilang kagustuhan. Sinunod nila ang itinakdang bilang ng mga tabing, sukat, dami, puwesto, at paraan ng pagdurugtong. Ang mga salitang “ayon sa lahat ng iniutos ng Panginoon” sa talata 1 ay malinaw na makikita sa bawat detalye ng sumunod na paggawa.

Ang sapat na paghahanda ay humantong sa tumpak na paggawa

Ang pangunahing mensahe ng Exodo 36 ay hindi lamang na napakaraming handog ang nakalap. Kusang dinala ng mga Israelita ang mga kailangang materyales, tiniyak ng mga manggagawa kung kailan sapat na ang mga ito, at iniutos ni Moises na huwag nang magdala pa. Pagkatapos nito, ginamit ng mga bihasang manggagawa ang mga materyales upang tumpak na buuin ang istrukturang iniutos sa kanila.

Samakatuwid, ang utos ni Moises na tumigil ang mga tao ay hindi pagwawalang-halaga sa kanilang kusang pagbibigay. Ibinigay niya ang utos matapos iulat na mayroon nang higit sa sapat para matapos ang lahat ng gawain. Ang paghahanda para sa tabernakulo ay hindi walang-hanggang pag-iipon. Ito ay pagtanggap ng sapat na kailangan at paggamit nito nang tama para sa itinakdang gawain.

Kung pipili ka ng isang bagay na gagawin ngayon, isulat muna ang mga materyales na kailangan mo at ang bahaging dapat mong tapusin bago magsimula. Kapag sapat na ang iyong paghahanda, huwag manatili sa pag-iipon pa. Ituon mo na ang pansin sa paggamit ng mga inihanda mo para sa gawaing ipinagkatiwala sa iyo. Maaari mong muling tingnan ang buong pagkakasunod-sunod ng paggawa sa Exodo 36 sa Pagbabasa ng Bibliya.